Paramparça / In The Fade

maxresdefault

Ölmeye gönüllü bulmak, acıya sabırla dayanacak kişileri bulmaktan daha kolaydır.*

 

in-the-fade

Film bittikten sonra çok uzun süre her bir sahne yeniden canlandı zihnimde. Bunu en son hangi filmde, ne zaman yaşamıştım hatırlamıyorum…

Kocasını ve oğlunu bir terör saldırısında yitiren annenin yaşadıklarını üç bölüm halinde izliyoruz. İlk bölüm karakterleri tanıdığımız, döngünün içine girdiğimiz ve olayın geliştiği dramatik anda yavaş yavaş bünyeye yerleşecek gerilimle tanıştığımız bölüm. İkinci bölüm ise adalet arayışı ile başlıyor. Acı, öfke ve gerçeklerle yüzleşirken çırılçıplak kaldığımız katarsis anlarıyla dolu. Üçüncü bölümde kabulleniş, kendi kaderini yazma ve yüzleşme bölümü.

Sahne geçişleri, sahnelerde kullanılan detaylar, dialogların can alıcılığı, akıcılığı, senaryonun akışı, kamera kullanımları, renkler, müzikler ve daha eklenebilecek pek çok unsurla beraber son zamanlarda izlediğim en başarılı yapımdı.

Fatih Akın’ın gayet çetrefilsiz, dümdüz bir o kadar da derinliği ürkütücü bakış açısına yine, yeniden vuruldum.

Oyuncu seçimi ise bu film için şapka çıkartılacak türden. Diane Kruger olağanüstü dinginliği ve muhteşem oyunculuğuyla göz dolduruyor. Akademik anlamda hatrı sayılır tüm ödülleri hakettiğine inanıyorum. Oscar yabancı film adaylığında listeye girememiş olsalar da 75. Altın Küre Ödülleri’nde Yabancı Dilde En İyi Film ödülü ve en iyi kadın oyuncu ödülünü aldılar.

Filmin en kilit sahnelerinde bildik türk ajitasyonundan uzak (hani anam ve oğlum dramına girmeden) sessiz çığlıklarla iç dağlatan bir drama tanık oluyorsunuz.

Evlat ve eş kaybı! 

Annenin acılarıyla yüzleştiği anlarda kontrolünü kaybetmemek adına kendini sıkarken sergilediği vücut dilini seyretmek inanılmaz etkileyiciydi. Çekim planlarına dahil olan objelerin her biri yaşamını yitiren küçük çocuğa dair bir anıydı. Yer yer kadraja giren bir polis arabası, korsan gemisi, uzaktan kumandalı arabası…

Küvet sahnesi katarsisin ilk durağıydı, çocuğun yitimine dair raporun açıklandığı dava sahnesi ise tavana bakıp ağladığım kırılma noktalarımdan biri oldu. Son sahnede ise film boyunca ara ara akla düşen o olası ihtimal yaşandı. Gökyüzüne yükselen duman bulutunun ağır seyri ve fonda çalan müzik salondan hemen çıkılamayacağını salık veriyordu sanki. Fakat yine son sahnede ağacın yanışı içimi acıttı. Dijital ortamda ya da gerçek her nasıl çıktıysa o görüntü ortaya, film boyunca canımı acıtan o en ağır dramatik sahneler gibi acıttı, dağıttı…

Buradan Başka Sinema seanslar hakkında bilgi alabilirsiniz.

Paramparça /Aus dem Nichts / In The Fade

Fatih Akın / 2017

Soundtrack için;

Hindi Zahra / The Blues

image1

 

Bir Cevap Yazın